ကာမ လုလင္ပ်ိဳ

ပန္းႏုေရာင္ေျပးေနေသာ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးေလး ဖေနာင့္ေလးကို အသာအယာႂကြ၍ သြယ္လၽွေသာ သလုံးသားေလးကို ညင္သာစြာ ေျမႇာက္ႂကြကာ ေနာက္ထပ္ ေလွကားထစ္တစ္ခုကို လွမ္း၍ တက္လိုက္သည္။ ထမီစကတ္ ေအာက္နားစတြင္ ခြဲထားေသာ အကြဲစေလးက ဝဲကနဲ ကြဲဟသြားရာမွ ျဖဴေဖြးေသာ ပန္းႏုေရာင္ ေျပးေနသည့္ အသားေလးမ်ားကို ႏုညက္လွေသာ ေပါင္ဖ်ားေလာက္ထိ ေတြ႕ျမင္လိုက္ရသည္။ သူမ၏ ေအာက္ဖက္ ေလွခါးထစ္ ၉ ထစ္ ၁၀ ထစ္မၽွ အကြာမွ ေလွခါးေပၚသို႔ လိုက္၍ တက္ခဲ့ေသာ္လည္း အရပ္ ၅ ေပ ၇ လက္မေလာက္ရွိေသာ စည္သူစိုး၏ မ်က္ႏွာက သူမ၏ ေပါင္လုံးမ်ား ေနာက္ဖက္တြင္ မ်ဥ္းတေျပးတည္း ရွိေနသည္။ စကပ္အကြဲစေလး ဝဲကနဲ ကြဲဟသြားခ်ိန္တြင္ သာမန္အားျဖင့္ သူမ၏ ဒူးဆစ္ေလးမၽွကိုသာ ေတြ႕ျမင္နိုင္ရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေလွခါးအတက္ အဆင္းတြင္ အထက္ႏွင့္ ေအာက္ ျဖစ္ေနသျဖင့္ သူမ၏ ေပါင္ဖ်ားေလးထိပင္ ေတြ႕ျမင္၍ ေနခဲ့ရျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ညင္ညင္သာသာေလးပင္ တစ္လွမ္းျခင္း ေလၽွက္၍ တက္သြားေလေသာ သူမ၏ ေနာက္နားမွ အသာကပ္၍ ပါလာခဲ့ရေသာ စည္သူစိုး၏ ရင္ထဲတြင္ တေျဖးေျဖးပင္ လွိုက္ေမာ၍ လာရေပသည္။ သူမသည္ စည္သူစိုးတို႔ အခန္းေရွ႕သို႔ လွမ္း၍ ေျခေထာက္ေလးတစ္ဖက္ကို အတက္လိုက္တြင္ ေနာက္ဖက္ေျခေထာက္ေလးက မႂကြမီမွာပင္ သူမ၏ လက္အတြင္းမွ ဆြဲ၍ လာေသာ ေက်...

ေရး - ခ်မ္ေျမ့သာဇံေမာင္ေမာင္ႏွံ ဖြံ့ထြားကားစြင့္ လုံးတစ္ေနေသာ တင္သားအစုံေပၚသို႔ သန္မာေသာ လက္ဖဝါးႏွစ္ခုက ဘယ္ညာေပါင္ထိပ္အေပၚနားဆီမွ က်ေရာက္၍လာသည္.။ ခင္ႏြဲ႕ရီ ေနာက္သို႔ ျပဳံးေယာင္သန္းေသာ မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ သမင္လည္ျပန္ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္..။ ``ဟင့္……ကို….`` သံရွည္ေလးႏွင့္ မူလိုက္စဥ္ တင္သားအစုံေပၚက လက္ႏွစ္ဖက္က ခင္ႏြဲ႕ရီအားေနာက္ေက်ာမွ ေန၍ သိုင္းဖက္လိုက္သည္..။ ``ကို….ကလဲကြာ……..`` ခင္ေမာင္လြင္၏ မ်က္ႏွာက ခင္ႏြဲ႕ရီ၏ မ်က္ႏွာေဘးသို႔ ကပ္လိုက္ရင္း ပါးျပင္ေလးတစ္ဖက္ကို အသံမထြက္ေအာင္ နမ္းလိုက္သည္..။ ``ရီေလး…လာကြာ….တို႔ တစ္ခ်ီေလာက္ ဆြဲၾကရေအာင္….`` ``ဟာကြာ…ကို ကလဲ..ခုမွ ဘယ္ႏွစ္ရက္ ရွိေသးလို႔လဲ…ရီေလး တင္ပါးႀကီးေတြ ပိန္က်သြားမွာေပါ့….`` ခပ္ခၽြဲခၽြဲ အသံေလးအဆုံး ခင္ေမာင္လြင္က သက္ျပင္းကို မၽွင္းမၽွင္းေလး ခ်လိုက္သည္.။ ``မလုပ္ရတာ တစ္ပတ္ရွိသြားၿပီေလ…..ရီေလး..ရဲ့…`` ``အင္းပါ….ေနာက္ ႏွစ္ရက္ သုံးရက္ေလာက္ေနမွ လုပ္ကြာ..ေနာ္…ကိုကလဲ…..`` ခင္ေမာင္လြင္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖင့္ ခင္ႏြဲ႕ရီကို သိုင္းဖက္ထားေသာ လက္အစုံကိ ဖယ္ရွား႐ုတ္သိမ္းလိုက္သည္..။ ခင္ႏြဲ႕ရီ ေနာက္သို႔လွည့္၍ ခင္ေမာင္လြင္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္သည္..။ ``က...

" ဂၽြတ္..." " အ...." " ေျဖာင္း...." " ဝုန္း...အမေလး...." " ဟဲ့...ဟဲ့...လုပ္ပါဦး....ဟိုမွာ ဖိုးတာ အေပါက္ကၽြံၿပီ....ေအာ္...ဒီကေလးနယ္....ေရပုံးႀကီးတစ္ဖက္နဲ႔ အို...." အရီးေလးရဲ့ ေအာ္သံေၾကာင့္ မမရီဟာ ကမန္းကတန္းေျပးလာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆြဲထူပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မမရီရဲ့ ပုခုံးကို လက္တစ္ဖက္နဲ႔ လွမ္းၿပီး ဆြဲဖက္ကာ အားယူၿပီး ထလိုက္ပါတယ္။ မမရီကပဲ အေပါက္ထဲကၽြံေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ့ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို ငုံ႔ၿပီး သူ႔လက္တစ္ဖက္နဲ႔ ဆြဲထုတ္ေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ " ဟင္....ေသြးေတြ..." မမရီက အထိတ္တလန႔္ျဖစ္သြားသည္။ " ထိုင္....ထိုင္လိုက္....အတာ...." ကၽြန္ေတာ္လည္း ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ေျခေထာက္ဆင္းၿပီး ထိုင္ခ်လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာၿပီးတာနဲ႔ မမရီက သူ႔အခန္းေလးထဲဝင္သြားၿပီး ခ်က္ခ်င္းျပန္ထြက္လာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ္ အေပါက္ကၽြံတုန္းက ဆြဲလာတဲ့ ေရပုံးကို သူကလွမ္းၿပီး ယူလိုက္ပါတယ္။ ေရပုံးထဲမွာေတာ့ ေရကနည္းနည္းပဲရွိပါတယ္။ မမရီက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ပုဆိုးကို ဆြဲၿပီး လွန္တင္လိုက္ရာက ထိထားတဲ့ ေပါင္ရင္းေနရာကို ေရပုံးထဲမွာ က်န္တဲ့ေရနဲ႔ သူ႔လက္ခုပ္ေလးနဲ႔ ယူယူၿ...